Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir ayol Nabiy ﷺ huzuriga oʻgʻlini olib keldi va: «Yo Rasululloh, qornim unga idish, koʻkragim unga suv manbai, bagʻrim esa unga panoh boʻlgan edi. Endi otasi uni mendan tortib olmoqchi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen turmushga chiqmagan ekansan, unga haqliroqsan», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир аёл Набий ﷺ ҳузурига ўғлини олиб келди ва: «Ё Расулуллоҳ, қорним унга идиш, кўкрагим унга сув манбаи, бағрим эса унга паноҳ бўлган эди. Энди отаси уни мендан тортиб олмоқчи», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен турмушга чиқмаган экансан, унга ҳақлироқсан», дедилар.