نَا أَبُو طَلْحَةَ ، نَا بُنْدَارٌ , نَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ , نَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ , عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَأَةَ , عَنِ الرُّكَيْنِ بْنِ الرَّبِيعِ , عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ نُعَيْمٍ , أَنَّ الْمُغِيرَةِ بْنَ شُعْبَةَ " أَجَّلَهُ سَنَةً مِنْ يَوْمِ رَافَعَتْهُ " ، قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ : وَكَذَلِكَ قَالَ سُفْيَانُ ، وَمَالِكٌ : " مِنْ يَوْمِ تُرَافِعُهُ "
Hanzala ibn Nuʼaymdan rivoyat qilinadiki, Mugʻira ibn Shuʼba (ayol) daʼvo qilgan kundan boshlab unga bir yil muhlat berdi. Abdurrahmon aytdi: Sufyon va Molik ham shunday: «(Ayol) daʼvo qilgan kundan boshlab», deganlar.Ҳанзала ибн Нуъаймдан ривоят қилинадики, Муғира ибн Шуъба (аёл) даъво қилган кундан бошлаб унга бир йил муҳлат берди. Абдурраҳмон айтди: Суфён ва Молик ҳам шундай: «(Аёл) даъво қилган кундан бошлаб», деганлар.