Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис3368
نَا دَعْلَجٌ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ , نَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ , نَا هُشَيْمٌ , عَنْ جُوَيْبِرٍ , عَنِ الضَّحَّاكِ , أَنَّ عَلِيًّا , قَالَ : " إِذَا وَطِئَهَا وَجَبَتْ عَلَيْهِ ، وَإِذَا رَأَى عَيْبًا قَبْلَ أَنْ يَطَأَهَا ، فَإِنْ شَاءَ أَمْسَكَ ، وَإِنْ شَاءَ رَدَّ " ، هَذَا مُرْسَلٌ
Zahhokdan rivoyat qilinadiki, Ali: «Unga yaqinlik qilsa, u (choʻri) unga lozim boʻladi; unga yaqinlik qilishdan oldin ayb koʻrsa, xohlasa ushlab qoladi, xohlasa qaytaradi», degan. Bu — mursaldir.Заҳҳокдан ривоят қилинадики, Али: «Унга яқинлик қилса, у (чўри) унга лозим бўлади; унга яқинлик қилишдан олдин айб кўрса, хоҳласа ушлаб қолади, хоҳласа қайтаради», деган. Бу — мурсалдир.
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Ali ibn Abu Tolib