نَا دَعْلَجٌ ، نَا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ , نَا حَبَّانُ , نَا ابْنُ الْمُبَارَكِ , أنا سَيْفٌ , عَنْ مُجَاهِدٍ , قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ , فَقَالَ : يَا أَبَا عَبَّاسٍ ، " إِنِّي طَلَّقْتُ امْرَأَتِي ثَلاثًا وَأَنَا غَضْبَانُ , فَقَالَ : إِنَّ أَبَا عَبَّاسٍ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَحِلَّ لَكَ مَا حُرِّمَ عَلَيْكَ عَصَيْتَ رَبَّكَ وَحُرِّمَتْ عَلَيْكَ امْرَأَتُكَ , إِنَّكَ لَمْ تَتَّقِ اللَّهَ فَيَجْعَلْ لَكَ مَخْرَجًا , ثُمَّ قَرَأَ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ طَاهِرًا عَنْ غَيْرِ جِمَاعٍ " ، قَالَ سَيْفٌ : وَلَيْسَ طَاهِرًا عَنْ غَيْرِ جِمَاعٍ فِي التِّلاوَةِ ، وَلَكِنَّهُ تَفْسِيرُهُ
Mujohid (rahimahulloh) aytdi: Qurayshdan bir kishi Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ning oldiga kelib: «Ey Abu Abbos, men xotinimni gʻazablangan holimda uch taloq qildim», dedi. U: «Abu Abbos senga harom qilingan narsani halol qila olmaydi. Rabbingga osiy boʻlibsan va xotining senga harom boʻlibdi. Sen Allohdan qoʻrqmabsan — (qoʻrqqaningda) U senga chiqish yoʻli qilar edi», dedi. Soʻng: {Ayollarni taloq qilsangiz, ularni iddalarini (koʻzlab) taloq qilinglar} (oyatini) oʻqidi — jimoʼsiz pok holida (degani). Sayf dedi: «jimoʼsiz pok holida» (degani) tilovatda yoʻq, balki bu uning tafsiridir.Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Қурайшдан бир киши Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)нинг олдига келиб: «Эй Абу Аббос, мен хотинимни ғазабланган ҳолимда уч талоқ қилдим», деди. У: «Абу Аббос сенга ҳаром қилинган нарсани ҳалол қила олмайди. Раббингга осий бўлибсан ва хотининг сенга ҳаром бўлибди. Сен Аллоҳдан қўрқмабсан — (қўрққанингда) У сенга чиқиш йўли қилар эди», деди. Сўнг: {Аёлларни талоқ қилсангиз, уларни иддаларини (кўзлаб) талоқ қилинглар} (оятини) ўқиди — жимўсиз пок ҳолида (дегани). Сайф деди: «жимўсиз пок ҳолида» (дегани) тиловатда йўқ, балки бу унинг тафсиридир.