Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис3560
نَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نَا أَيُّوبُ بْنُ الْوَلِيدِ أَبُو سُلَيْمَانَ الضَّرِيرُ , نَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ , نَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ , عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو , قَالَ : " وَجَدُوا فِي كِتَابِ عُمَرَ إِذَا مَا عَبَثَ طَلَّقَ عَنْهُ وَلِيُّهُ يَعْنِي الْمَجْنُونَ "
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) dedi: «Umarning kitobida shuni topdilar: (aqli zaif kishi) behuda ish qilganida, uning nomidan valiysi taloq qiladi — yaʼni majnun (haqida)».Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) деди: «Умарнинг китобида шуни топдилар: (ақли заиф киши) беҳуда иш қилганида, унинг номидан валийси талоқ қилади — яъни мажнун (ҳақида)».
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Abdulloh ibn Amr