نَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ , نَا عَفَّانُ , نَا هَمَّامٌ , نَا قَتَادَةُ , عَنِ الْحَسَنِ , عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ , قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : " إِنَّ ابْنَ ابْنِي مَاتَ فَمَا لِي مِنْ مِيرَاثِهِ ؟ ، قَالَ : لَكَ السُّدُسُ , فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ , فَقَالَ : لَكَ سُدُسٌ آخَرُ, فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ , فَقَالَ : لَكَ السُّدُسُ الآخَرُ طُعْمَةً "
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Oʻgʻlimning oʻgʻli vafot etdi, uning merosidan menga nima tegadi?» dedi. U zot: «Senga oltidan bir (tegadi)», dedilar. U ortiga burilganida, u zot uni chaqirib: «Senga yana bir oltidan bir (bor)», dedilar. U yana ortiga burilganida, u zot uni chaqirib: «Anavi oltidan bir senga inʼomdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ўғлимнинг ўғли вафот этди, унинг меросидан менга нима тегади?» деди. У зот: «Сенга олтидан бир (тегади)», дедилар. У ортига бурилганида, у зот уни чақириб: «Сенга яна бир олтидан бир (бор)», дедилар. У яна ортига бурилганида, у зот уни чақириб: «Анави олтидан бир сенга инъомдир», дедилар.