نَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ الْكُوفِيُّ , نَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ دِينَارٍ الْفَارِسِيُّ , نَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ , نَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ ، نَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُعَاذٍ , عَنْ سِمَاكٍ , عَنْ عِكْرِمَةَ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " آخَى بَيْنَ أَصْحَابِهِ فَكَانُوا يَتَوَارَثُونَ بِذَلِكَ حَتَّى أنزلت وَأُولُو الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ , فَتَوَارَثُوا بِالنَّسَبِ "
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ sahobalari orasida birodarlik oʻrnatdilar va ular shu sabab bir-birlariga meros boʻlar edilar. «Qarindoshlar bir-birlariga (meros olishda) haqliroqdirlar» (oyati) nozil boʻlgach, nasab boʻyicha meros oladigan boʻldilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ саҳобалари орасида биродарлик ўрнатдилар ва улар шу сабаб бир-бирларига мерос бўлар эдилар. «Қариндошлар бир-бирларига (мерос олишда) ҳақлироқдирлар» (ояти) нозил бўлгач, насаб бўйича мерос оладиган бўлдилар.