نَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْعَلاءِ الْجَوْزَجَانِيُّ , نَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ , نَا ابْنُ جُرَيْجٍ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ : " عُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ ، وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ فَلَمْ يُجِزْنِي وَلَمْ يَرَنِي بَلَغْتُ , ثُمَّ عُرِضَتْ عَلَيْهِ يَوْمَ الْخَنْدَقِ وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ فَأَجَازَنِي " ، فَأَخْبَرْتُ بِهَذَا الْخَبَرَ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَكَتَبَ إِلَى عُمَّالِهِ أَنْ لا تَفْرِضُوا إِلا لِمَنْ بَلَغَ خَمْسَ عَشْرَةَ , وَكَانَ عُمَرُ لا يَفْرِضُ لأَحَدٍ إِلا مِائَةَ دِرْهَمٍ حَتَّى يَبْلُغَ خَمْسَ عَشْرَةَ . قَالَ : تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ , عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ ، وَهُوَ صَحِيحٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytadi: Uhud kuni men oʻn toʻrt yoshda ekanimda Rasululloh ﷺ huzurlariga koʻrsatildim, u zot menga ruxsat bermadilar va meni balogʻatga yetgan deb koʻrmadilar. Soʻng Xandaq kuni oʻn besh yoshda ekanimda u zotning huzurlariga koʻrsatildim, u zot menga ruxsat berdilar. Men bu xabarni Umar ibn Abdulazizga aytdim, u esa oʻz amaldorlariga: «Oʻn beshga yetgan kishidangina boshqasiga (maosh) belgilamanglar», deb yozdi. Umar hech kimga oʻn beshga yetmagunicha yuz dirhamdan boshqasini belgilamas edi. Unga Abdurrazzoq Ibn Jurayjdan (rivoyat qilishda) mutobaat qildi, u sahihdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтади: Уҳуд куни мен ўн тўрт ёшда эканимда Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кўрсатилдим, у зот менга рухсат бермадилар ва мени балоғатга етган деб кўрмадилар. Сўнг Хандақ куни ўн беш ёшда эканимда у зотнинг ҳузурларига кўрсатилдим, у зот менга рухсат бердилар. Мен бу хабарни Умар ибн Абдулазизга айтдим, у эса ўз амалдорларига: «Ўн бешга етган кишидангина бошқасига (маош) белгиламанглар», деб ёзди. Умар ҳеч кимга ўн бешга етмагунича юз дирҳамдан бошқасини белгиламас эди. Унга Абдурраззоқ Ибн Журайждан (ривоят қилишда) мутобаат қилди, у саҳиҳдир.