حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ، نَا الْهَيْثَمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَلَفٍ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ هُوَ الْمُخَرِّمِيُّ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ : " نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ أُمَّهَاتِ الأَوْلادِ , لا يُبَعْنَ ، وَلا يُوهَبْنَ ، وَلا يُورَثْنَ , يَسْتَمْتِعُ بِهَا سَيِّدُهَا مَا بَدَا لَهُ ، فَإِذَا مَاتَ فَهِيَ حُرَّةٌ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ ummahotul avlodni sotishdan qaytardilar: ular sotilmaydi, hadya qilinmaydi va meros qilinmaydi; xoʻjayini xohlaganicha undan bahramand boʻladi; vafot etsa, u ozod boʻladi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ уммаҳотул авлодни сотишдан қайтардилар: улар сотилмайди, ҳадя қилинмайди ва мерос қилинмайди; хўжайини хоҳлаганича ундан баҳраманд бўлади; вафот этса, у озод бўлади.