نَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ الرَّمَادِيُّ , حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْبَزَّازُ أَبُو جَعْفَرٍ الْكُوفِيُّ , نَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعُمَرِيُّ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ : قَالَ عُمَرُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، " إِنَّ لِي مَالا بِثَمْغٍ أَكْرَهُ أَنْ يُبَاعَ بَعْدِي , قَالَ : فَاحْبِسْهُ وَسَبِّلْ ثَمَرَهُ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytadi: Umar: «Yo Rasululloh, Samgʻda mening bir molim bor, mendan keyin sotilishini yoqtirmayman», dedi. U zot: «Uni ushlab qol va mevasini sadaqaga chiqar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтади: Умар: «Ё Расулуллоҳ, Самғда менинг бир молим бор, мендан кейин сотилишини ёқтирмайман», деди. У зот: «Уни ушлаб қол ва мевасини садақага чиқар», дедилар.