Utba ibn Farqad aytdi: Men Umar ibn al-Xattob huzuriga shirinlik toʻla savatlarni olib bordim. Ularni u kishining oldiga qoʻyganimda, baʼzilarini ochib: «Ey Utba, musulmonlarning hammasi shunga oʻxshash narsani topadimi?» dedi. Men: «Ey amirul-muʼminin, bu — amirlarga xos narsa», dedim. U: «Uni koʻtar, menga uning hojati yoʻq», dedi. (Utba) dedi: Men uning huzurida turganimda, u tushligini soʻradi va qattiq goʻsht bilan dagʻal non keltirildi. Men bir boʻlakka qoʻl choʻzdim, uni oʻrkach deb oʻylagan edim, u esa boʻyin payi ekan. Uni chaynardim; u mendan gʻofil boʻlganida esa uni oʻzim bilan dasturxon orasiga qoʻyib qoʻyardim. Soʻng u sirkaga aylanay deb qolgan nabizini soʻradi va uni aralashtirdi; ichsa boʻladigan holga kelgach, ichdi va menga ham ichirdi. Soʻng: «Ey Utba, biz har kuni bir tuya soʻyamiz. Uning soni va eng shirin joylari huzurimizga kelgan turli oʻlkalar ahli va musulmonlarga; boʻyni esa bizga — sen koʻrgan bu qattiq goʻshtni yeymiz va uning ustidan bu nabizdan ichamiz, u uni qorinlarimizda kesadi», dedi.Утба ибн Фарқад айтди: Мен Умар ибн ал-Хаттоб ҳузурига ширинлик тўла саватларни олиб бордим. Уларни у кишининг олдига қўйганимда, баъзиларини очиб: «Эй Утба, мусулмонларнинг ҳаммаси шунга ўхшаш нарсани топадими?» деди. Мен: «Эй амирул-муъминин, бу — амирларга хос нарса», дедим. У: «Уни кўтар, менга унинг ҳожати йўқ», деди. (Утба) деди: Мен унинг ҳузурида турганимда, у тушлигини сўради ва қаттиқ гўшт билан дағал нон келтирилди. Мен бир бўлакка қўл чўздим, уни ўркач деб ўйлаган эдим, у эса бўйин пайи экан. Уни чайнардим; у мендан ғофил бўлганида эса уни ўзим билан дастурхон орасига қўйиб қўярдим. Сўнг у сиркага айланай деб қолган набизини сўради ва уни аралаштирди; ичса бўладиган ҳолга келгач, ичди ва менга ҳам ичирди. Сўнг: «Эй Утба, биз ҳар куни бир туя сўямиз. Унинг сони ва энг ширин жойлари ҳузуримизга келган турли ўлкалар аҳли ва мусулмонларга; бўйни эса бизга — сен кўрган бу қаттиқ гўштни еймиз ва унинг устидан бу набиздан ичамиз, у уни қоринларимизда кесади», деди.