Abdurrahmon ibn Abu Laylo aytdi: men Huzayfa bilan birga bir dehqonning huzuriga tushdim. U bizga taom keltirdi, biz taomlandik. Soʻng Huzayfa ichimlik soʻradi, u esa unga kumushdan boʻlgan idishda ichimlik keltirdi. Huzayfa idishni olib, uning yuziga urdi. (Uy egasi) unga qilingan ishdan ranjidi. Huzayfa: «Nega bunday qilganimni bilasizlarmi?», dedi. Biz: «Yoʻq», dedik. U: «Oʻtgan yili biz uning huzuriga tushgan edik, u menga oʻshanda shu (idish)da ichimlik keltirgan edi. Men unga Paygʻambar ﷺ bizni oltin va kumush idishlarda yeyishdan hamda ularda ichishdan qaytarganlarini, ipak ham, debo ham kiymasligimizni (buyurganlarini) xabar bergan edim; zero bu ikkisi dunyoda mushriklar uchun, oxiratda esa biz uchundir», dedi.Абдурраҳмон ибн Абу Лайло айтди: мен Ҳузайфа билан бирга бир деҳқоннинг ҳузурига тушдим. У бизга таом келтирди, биз таомландик. Сўнг Ҳузайфа ичимлик сўради, у эса унга кумушдан бўлган идишда ичимлик келтирди. Ҳузайфа идишни олиб, унинг юзига урди. (Уй эгаси) унга қилинган ишдан ранжиди. Ҳузайфа: «Нега бундай қилганимни биласизларми?», деди. Биз: «Йўқ», дедик. У: «Ўтган йили биз унинг ҳузурига тушган эдик, у менга ўшанда шу (идиш)да ичимлик келтирган эди. Мен унга Пайғамбар ﷺ бизни олтин ва кумуш идишларда ейишдан ҳамда уларда ичишдан қайтарганларини, ипак ҳам, дебо ҳам киймаслигимизни (буюрганларини) хабар берган эдим; зеро бу иккиси дунёда мушриклар учун, охиратда эса биз учундир», деди.