حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبَّاسِ الْبَغَوِيُّ , ثنا حَمَّادُ بْنُ الْحَسَنِ , ثنا أَبُو عَامِرٍ ، ثنا خَالِدُ بْنُ إِيَاسَ , حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ , قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ جَالِسًا فَلَمَّا انْصَرَفَ وَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ , فَقَالَ قُلْتُ لَهُمْ : إِنِّي لا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقُومَ فَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تُصَلُّوا بِصَلاتِي فَاجْلِسُوا , فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , يَقُولُ : " إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ , فَإِنْ صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا , وَإِنْ صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا "
Ibrohim ibn Ubayd ibn Rifoʼa aytdi: Jobir ibn Abdullohning oldiga kirdim va uni ashoblariga oʻtirgan holda namoz oʻqib berayotganini koʻrdim. Namozdan boʻshagach, undan buni soʻradim. U: «Men ularga: ‹Men tik tura olmayman; agar mening namozim bilan namoz oʻqishni istasangiz, oʻtiringlar›, dedim. Chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Imom faqat qalqondir; agar u tik turib oʻqisa, tik turib oʻqinglar, oʻtirib oʻqisa, oʻtirib oʻqinglar›, deganlarini eshitganman», dedi.Иброҳим ибн Убайд ибн Рифўа айтди: Жобир ибн Абдуллоҳнинг олдига кирдим ва уни ашобларига ўтирган ҳолда намоз ўқиб бераётганини кўрдим. Намоздан бўшагач, ундан буни сўрадим. У: «Мен уларга: ‹Мен тик тура олмайман; агар менинг намозим билан намоз ўқишни истасангиз, ўтиринглар›, дедим. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Имом фақат қалқондир; агар у тик туриб ўқиса, тик туриб ўқинглар, ўтириб ўқиса, ўтириб ўқинглар›, деганларини эшитганман», деди.