Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinada ot ustidan xurmo tanasi ustiga yiqildilar va oyoqlari chiqib ketdi. U zot Oishaning uyida oʻtirdilar. Biz u zotni koʻrgani keldik va u zotni oʻtirgan holda nafl namoz oʻqiyotganlarini koʻrdik, orqalarida (tik) turdik. Soʻng yana keldik, u zot farz namoz oʻqiyotgan edilar, orqalarida (tik) turdik. U zot bizga ishora qildilar, biz oʻtirdik. Namozni tugatgach: «Imomga ergashinglar: u oʻtirib oʻqisa, oʻtirib oʻqinglar; tik turib oʻqisa, tik turib oʻqinglar. Fors (ahli) oʻz kattalariga qilganidek qilmanglar», dedilar. Boshqa bir rivoyatda «nafl» soʻzi keltirilmagan.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинада от устидан хурмо танаси устига йиқилдилар ва оёқлари чиқиб кетди. У зот Оишанинг уйида ўтирдилар. Биз у зотни кўргани келдик ва у зотни ўтирган ҳолда нафл намоз ўқиётганларини кўрдик, орқаларида (тик) турдик. Сўнг яна келдик, у зот фарз намоз ўқиётган эдилар, орқаларида (тик) турдик. У зот бизга ишора қилдилар, биз ўтирдик. Намозни тугатгач: «Имомга эргашинглар: у ўтириб ўқиса, ўтириб ўқинглар; тик туриб ўқиса, тик туриб ўқинглар. Форс (аҳли) ўз катталарига қилганидек қилманглар», дедилар. Бошқа бир ривоятда «нафл» сўзи келтирилмаган.