حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَكِيلُ , ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ , نا هُشَيْمٌ , عَنِ ابْنِ عَوْنٍ , عَنِ ابْنِ سِيرِينَ , عَنْ أَنَسٍ , قَالَ : " كَانَ التَّثْوِيبُ فِي صَلاةِ الْغَدَاةِ إِذَا قَالَ الْمُؤَذِّنُ فِي أَذَانِ الْفَجْرِ : حَيَّ عَلَى الْفَلاحِ , حَيَّ عَلَى الْفَلاحِ , فَلْيَقُلِ : الصَّلاةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ , الصَّلاةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ "
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Bomdod namozidagi tasvib shu edi: muazzin bomdod azonida «Hayya alal-falah, hayya alal-falah» deganda, «As-solatu xayrun minan-navm, as-solatu xayrun minan-navm» desin.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Бомдод намозидаги тасвиб шу эди: муаззин бомдод азонида «Ҳайя алал-фалаҳ, ҳайя алал-фалаҳ» деганда, «Ас-солату хайрун минан-навм, ас-солату хайрун минан-навм» десин.