ثنا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ بُهْلُولٍ ، ثنا أبِي , ثنا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ , عَنْ فُلَيْحِ بْنِ سُلَيْمَانَ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ , قَالَ : قُلْتُ لا يَغْلِبُنِي اللَّيْلَةَ عَلَى الْمَقَامِ أَحَدٌ , فَجَاءَ رَجُلٌ حَتَّى وَضَعَ يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عُثْمَانُ , فَتَنَحَّيْتُ فَافْتَتَحَ الْقُرْآنَ فَقَرَأَهُ فِي رَكْعَةٍ , فَقُلْتُ : يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ , إِنَّمَا صَلَّيْتَ رَكْعَةً ؟ فَقَالَ : " هِيَ وِتْرِي "
Abdurrahmon ibn Usmon aytdi: Bu kecha maqomda meni hech kim yengib ketmasin, dedim. Shunda bir kishi kelib, qoʻlini yelkalarim orasiga qoʻydi. Oʻgirilib qarasam — amirul moʻminin Usmon ekan. Chetga surildim. U Qurʼonni boshlab, uni bir rakaatda oʻqib chiqdi. Men: «Ey amirul moʻminin, bir rakaatgina oʻqidingmi?» dedim. U: «Bu — mening vitrim», dedi.Абдурраҳмон ибн Усмон айтди: Бу кеча мақомда мени ҳеч ким енгиб кетмасин, дедим. Шунда бир киши келиб, қўлини елкаларим орасига қўйди. Ўгирилиб қарасам — амирул мўминин Усмон экан. Четга сурилдим. У Қуръонни бошлаб, уни бир ракаатда ўқиб чиқди. Мен: «Эй амирул мўминин, бир ракаатгина ўқидингми?» дедим. У: «Бу — менинг витрим», деди.