حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَيُّوبَ , حَدَّثَنَا رَوْحٌ , ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ , عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلالٍ , قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الْحَسَنِ بِصَحِيفَةٍ فِيهَا مَسَائِلُ يَسْأَلُهُ عَنْهَا , فَمَا تَتَعْتَعَ فِي شَيْءٍ مِنْهَا حَتَّى أَتَى عَلَى أَرْبَعِينَ شَاةً بَيْنَ نَفَسَيْنِ , فَقَالَ : " فِيهَا شَاةٌ عَلَيْهِمَا "
Humayd ibn Hilol shunday dedi: Bir kishi Hasanning oldiga ichida masalalar yozilgan sahifa bilan kelib, ulardan soʻradi. U ularning hech birida tutilib qolmadi, toki ikki kishi orasidagi qirqta qoʻyga yetgunicha. Shunda u: «Unda ikkalasiga bir qoʻy bor», dedi.Ҳумайд ибн Ҳилол шундай деди: Бир киши Ҳасаннинг олдига ичида масалалар ёзилган саҳифа билан келиб, улардан сўради. У уларнинг ҳеч бирида тутилиб қолмади, токи икки киши орасидаги қирқта қўйга етгунича. Шунда у: «Унда иккаласига бир қўй бор», деди.