Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис1744
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْفَارِسِيُّ , ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ , ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ , ثنا ابْنُ أَبِي عَوْنٍ , وَصَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ , عَنْ نَافِعٍ , أَنَّ ابْنَ عُمَرَ " كَانَ عِنْدَهُ مَالُ يَتِيمٍ فَكَانَ يَسْتَقْرِضُ مِنْهُ , وَرُبَّمَا ضَمِنَهُ , وَكَانَ يُزَكِّي مَالَ الْيَتِيمِ إِذَا وَلِيَهُ "
Nofiʼdan rivoyat qilinadiki, Ibn Umarning huzurida bir yetimning moli boʻlar, u undan qarz olar, baʼzan uni zomin boʻlar va yetimning moliga valiylik qilganida uning zakotini berar edi.Нофиъдан ривоят қилинадики, Ибн Умарнинг ҳузурида бир етимнинг моли бўлар, у ундан қарз олар, баъзан уни зомин бўлар ва етимнинг молига валийлик қилганида унинг закотини берар эди.
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Abdulloh ibn Umar