حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، ثنا بِشْرُ بْنُ مَطَرٍ , ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ , ثنا أَشْعَثُ , عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ صَلْتٍ الْمَكِّيِّ , عَنِ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ , " أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَقْطَعَ أَبَا رَافِعٍ أَرْضًا , فَلَمَّا مَاتَ أَبُو رَافِعٍ بَاعَهَا عُمَرُ بِثَمَانِينَ أَلْفًا , فَدَفَعَهَا إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا , فَكَانَ يُزَكِّيهَا , فَلَمَّا قَبَضَهَا وَلَدُ أَبِي رَافِعٍ عَدُّوا مَالَهُمْ فَوَجَدُوهَا نَاقِصَةً , فَأَتَوْا عَلِيًّا فَأَخْبَرُوهُ , فَقَالَ : أَحَسَبْتُمْ زَكَاتَهَا ؟ قَالُوا : لا , قَالَ : فَحَسَبُوا زَكَاتَهَا فَوَجَدُوهَا سَوَاءً , فَقَالَ عَلِيُّ : كُنْتُمْ تَرَوْنَ عِنْدِي مَالٌ لا أُؤَدِّي زَكَاتَهُ "
Ibn Abu Rofiʼdan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Abu Rofiʼga bir yer boʻlib bergan edilar. Abu Rofiʼ vafot etganida, Umar uni sakson mingga sotdi va uni Ali ibn Abu Tolibga topshirdi, u esa uning zakotini berib turardi. Abu Rofiʼning bolalari uni qabul qilib olganlarida, mollarini sanab uni kam holda topdilar va Alining oldiga kelib, unga xabar berdilar. U: «Uning zakotini hisoblab koʻrdingizmi?» dedi. Ular: «Yoʻq», dedilar. Shunda ular uning zakotini hisoblab, uni teng holda topdilar. Ali: «Menda zakotini ado etmaydigan mol boʻladi, deb oʻylagan edingizmi?» dedi.Ибн Абу Рофиъдан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Абу Рофиъга бир ер бўлиб берган эдилар. Абу Рофиъ вафот этганида, Умар уни саксон мингга сотди ва уни Али ибн Абу Толибга топширди, у эса унинг закотини бериб турарди. Абу Рофиънинг болалари уни қабул қилиб олганларида, молларини санаб уни кам ҳолда топдилар ва Алининг олдига келиб, унга хабар бердилар. У: «Унинг закотини ҳисоблаб кўрдингизми?» деди. Улар: «Йўқ», дедилар. Шунда улар унинг закотини ҳисоблаб, уни тенг ҳолда топдилар. Али: «Менда закотини адо этмайдиган мол бўлади, деб ўйлаган эдингизми?» деди.