أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ ، عَنْ عَطَاءٍ ، قَالَ : " إِذَا وَقَعَ الرَّجُلُ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ حَائِضٌ يَتَصَدَّقُ بِنِصْفِ دِينَارٍ "، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ : فَإِنَّ الْحَسَنَ، يَقُولُ : يُعْتِقُ رَقَبَةً، فَقَالَ : " مَا أَنْهَاكُمْ أَنْ تَقَرَّبُوا إِلَى اللَّهِ مَا اسْتَطَعْتُمْ "
Ato aytdi: «Erkak xotiniga u hayzli holida yaqinlik qilsa, yarim dinor sadaqa qiladi». Shunda qavmdan bir kishi unga: Hasan esa, bir qul ozod qiladi, deydi-ku, dedi. U: «Men sizlarni qurbingiz yetganicha Allohga yaqinlashishdan qaytarmayman», dedi.Ато айтди: «Эркак хотинига у ҳайзли ҳолида яқинлик қилса, ярим динор садақа қилади». Шунда қавмдан бир киши унга: Ҳасан эса, бир қул озод қилади, дейди-ку, деди. У: «Мен сизларни қурбингиз етганича Аллоҳга яқинлашишдан қайтармайман», деди.