أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ ، قَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ، أَفَأَتْرُكُ الصَّلَاةَ؟، قَالَ : " لَا، إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ، وَلَيْسَتْ بِالْحِيضَةِ، فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ، فَاتْرُكِي الصَّلَاةَ، فَإِذَا ذَهَبَ قَدْرُهَا، فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَتَوَضَّئِي وَصَلِّي "، قَالَ هِشَامٌ : فَكَانَ أَبِي يَقُولُ : تَغْتَسِلُ غُسْلَ الْأَوَّلِ ثُمَّ مَا يَكُونُ بَعْدَ ذَلِكَ، فَإِنَّهَا تَطَّهَّرُ وَتُصَلِّي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Fotima bint Abu Hubaysh: «Yo Rasululloh, men istihoza koʻradigan ayolman, namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayz kelsa, namozni tark et; uning muddati oʻtgach, oʻzingdan qonni yuv, tahorat qil va namoz oʻqi», dedilar. Hishom aytdi: Otam: «U birinchisida gʻusl qiladi, undan keyingisida esa tahoratlanib, namoz oʻqiyveradi», der edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Фотима бинт Абу Ҳубайш: «Ё Расулуллоҳ, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз келса, намозни тарк эт; унинг муддати ўтгач, ўзингдан қонни юв, таҳорат қил ва намоз ўқи», дедилар. Ҳишом айтди: Отам: «У биринчисида ғусл қилади, ундан кейингисида эса таҳоратланиб, намоз ўқийверади», дер эди.