حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ حُمَيْدٍ ، عَنْ الْحَسَنِ ، قَالَ : " الْمُسْتَحَاضَةُ تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ حَيْضِهَا مِنْ الشَّهْرِ، ثُمَّ تَغْتَسِلُ مِنْ الظُّهْرِ إِلَى الظُّهْرِ، وَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ، وَتَصُومُ وَتُصَلِّي، وَيَأْتِيهَا زَوْجُهَا " ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ مَنْصُورٍ ، عَنْ الْحَسَنِ ، وَعَطَاءٍ مثل ذلك
Hasan aytdi: «Istihozali ayol oyning hayzi kunlarida namozni tark qiladi, soʻng Zuhrdan Zuhrgacha gʻusl qiladi, har namoz oldidan tahorat oladi, roʻza tutadi va namoz oʻqiydi, eri unga yaqinlik qiladi». Hammod Abbod ibn Mansurdan, u Hasan va Atodan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Ҳасан айтди: «Истиҳозали аёл ойнинг ҳайзи кунларида намозни тарк қилади, сўнг Зуҳрдан Зуҳргача ғусл қилади, ҳар намоз олдидан таҳорат олади, рўза тутади ва намоз ўқийди, эри унга яқинлик қилади». Ҳаммод Аббод ибн Мансурдан, у Ҳасан ва Атодан шунга ўхшашини ривоят қилди.