أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ، قَالَ : حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ صُبْحٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ خِلَاسَ بْنَ عَمْرٍو ، قَالَ : سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، تَقُولُ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْقَاسِمِ : " يَكُونُ مَعِي فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ إِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَيْءٌ غَسَلَ مَا أَصَابَهُ، لَمْ يَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ، وَصَلَّى فِيهِ ثُمَّ يَعُودُ، وَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَيْءٌ، فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، غَسَلَ مَكَانَهُ لَمْ يَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ، وَصَلَّى فِيهِ "
Oisha aytdi: Rasululloh ﷺ — Abul-Qosim — men hayzli, qonim kelib turgan holimda men bilan bir yopinchiq ichida boʻlar edilar. Agar u zotga mendan bir narsa tegsa, tekkan joyini yuvar, uni boshqasiga oʻtkazmas, unda namoz oʻqir, soʻng qaytar edilar. Yana u zotga mendan bir narsa tegsa, xuddi shunday qilar — oʻrnini yuvar, boshqasiga oʻtkazmas va unda namoz oʻqir edilar.Оиша айтди: Расулуллоҳ ﷺ — Абул-Қосим — мен ҳайзли, қоним келиб турган ҳолимда мен билан бир ёпинчиқ ичида бўлар эдилар. Агар у зотга мендан бир нарса тегса, теккан жойини ювар, уни бошқасига ўтказмас, унда намоз ўқир, сўнг қайтар эдилар. Яна у зотга мендан бир нарса тегса, худди шундай қилар — ўрнини ювар, бошқасига ўтказмас ва унда намоз ўқир эдилар.