حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ : أَنَّ عُوَيْمِرًا الْعَجْلَانِيَّ، قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّه، أَرَأَيْتَ رَجُلًا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا، أَيَقْتُلُهُ فَيَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " قَدْ أَنْزَلَ اللَّه فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ، فَاذْهَبْ فَأْتِ بِهَا " . قَالَ سَهْلٌ : فَتَلَاعَنَا، وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ تَلَاعُنِهِمَا، قَالَ : كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا، فَطَلَّقَهَا ثَلَاثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ : وَكَانَتْ تِلْكَ بَعْدُ سُنَّةَ الْمُتَلَاعِنَيْنِ. حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ، أَنَّ عُوَيْمِرًا أَتَى عَاصِمَ بْنَ عَدِيّ، وَكَانَ سَيِّدَ بَنِي عَجْلَانَ، فَذَكَرَ مِثْلَهُ، وَلَمْ يَذْكُرْ " طَلَّقَهَا ثَلَاثًا "
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Uvaymir al-Ajloniy: «Ey Allohning Rasuli, aytingchi, bir kishi oʻz xotini bilan (begona) bir erkakni topsa — uni oʻldiradimi, soʻng sizlar uni oʻldirasizmi — yoki qanday qilsin?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Alloh sen va xotining haqida (oyat) nozil qildi; bor, uni olib kel», dedilar. Sahl aytdi: Bas, ular liʼon qildilar — men odamlar bilan birga Rasululloh ﷺning huzurlarida edim. Ular liʼondan farogʻat topgach, u: «Agar men uni (nikohimda) ushlab tursam, unga yolgʻon (tuhmat) qilgan boʻlaman, ey Allohning Rasuli», dedi va Rasululloh ﷺ unga buyurishlaridan oldin uni uch taloq bilan taloq qildi. Ibn Shihob aytdi: Shundan keyin mana shu liʼon qiluvchilarning sunnati boʻlib qoldi. Muhammad ibn Yusuf bizga Avzoiydan, u Ibn Shihobdan, u Sahl ibn Saʼddan hadis aytdiki, Uvaymir Banu Ajlonning boshligʻi boʻlgan Osim ibn Adiyning oldiga keldi — va u shunga oʻxshashini zikr qildi, ammo «uni uch taloq bilan taloq qildi» (deganini) zikr qilmadi.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Уваймир ал-Ажлоний: «Эй Аллоҳнинг Расули, айтингчи, бир киши ўз хотини билан (бегона) бир эркакни топса — уни ўлдирадими, сўнг сизлар уни ўлдирасизми — ёки қандай қилсин?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ сен ва хотининг ҳақида (оят) нозил қилди; бор, уни олиб кел», дедилар. Саҳл айтди: Бас, улар лиъон қилдилар — мен одамлар билан бирга Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдим. Улар лиъондан фароғат топгач, у: «Агар мен уни (никоҳимда) ушлаб турсам, унга ёлғон (туҳмат) қилган бўламан, эй Аллоҳнинг Расули», деди ва Расулуллоҳ ﷺ унга буюришларидан олдин уни уч талоқ билан талоқ қилди. Ибн Шиҳоб айтди: Шундан кейин мана шу лиъон қилувчиларнинг суннати бўлиб қолди. Муҳаммад ибн Юсуф бизга Авзоийдан, у Ибн Шиҳобдан, у Саҳл ибн Саъддан ҳадис айтдики, Уваймир Бану Ажлоннинг бошлиғи бўлган Осим ибн Адийнинг олдига келди — ва у шунга ўхшашини зикр қилди, аммо «уни уч талоқ билан талоқ қилди» (деганини) зикр қилмади.