Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ Ahzob kuni biz bilan birga tuproq tashir edilar, tuproq esa u zotning qoʻltiqlari oqligini berkitib qoʻygan edi. U zot shunday der edilar: «Allohim, agar Sen boʻlmaganingda, biz na hidoyat topardik, na sadaqa berardik, na namoz oʻqirdik. Bas, bizga sakinat tushir va (dushmanga) yoʻliqsak, qadamlarni sobit qil. Albatta, ana ular bizga (qarshi) zoʻravonlik qildilar; ular fitnani istasalar (ham), biz bosh tortdik». U zot buni (aytishda) ovozlarini koʻtarar edilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ Аҳзоб куни биз билан бирга тупроқ ташир эдилар, тупроқ эса у зотнинг қўлтиқлари оқлигини беркитиб қўйган эди. У зот шундай дер эдилар: «Аллоҳим, агар Сен бўлмаганингда, биз на ҳидоят топардик, на садақа берардик, на намоз ўқирдик. Бас, бизга сакинат тушир ва (душманга) йўлиқсак, қадамларни собит қил. Албатта, ана улар бизга (қарши) зўравонлик қилдилар; улар фитнани истасалар (ҳам), биз бош тортдик». У зот буни (айтишда) овозларини кўтарар эдилар.