أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ ، عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ ، قالَ : " عُرِضْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ، فَمَنْ أَنْبَتَ الشَّعْرَ، قُتِلَ، وَمَنْ لَمْ يُنْبِتْ، تُرِكَ " ، فَكُنْتُ أَنَا مِمَّنْ لَمْ يُنْبِتْ الشَّعْرَ، فَلَمْ يَقْتُلُونِي. يَعْنِي : يَوْمَ قُرَيْظَةَ
Atiyya al-Quraziy (roziyallohu anhu) aytdi: «Oʻsha kuni biz Nabiy ﷺ huzurlariga koʻrik uchun olib chiqildik. Kimning tuki chiqqan boʻlsa, oʻldirildi; tuki chiqmagan kishi esa qoʻyib yuborildi. Men tuki chiqmaganlardan edim, shuning uchun meni oʻldirmadilar». Yaʼni: Qurayza kuni.Атийя ал-Қуразий (розияллоҳу анҳу) айтди: «Ўша куни биз Набий ﷺ ҳузурларига кўрик учун олиб чиқилдик. Кимнинг туки чиққан бўлса, ўлдирилди; туки чиқмаган киши эса қўйиб юборилди. Мен туки чиқмаганлардан эдим, шунинг учун мени ўлдирмадилар». Яъни: Қурайза куни.