حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ هُوَ : ابْنُ الْمُغِيرَةِ ، عَنْ حُمَيْدٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ، قَالَ : " دُلِّيَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ. قَالَ : فَأَتَيْتُهُ فَالْتَزَمْتُهُ. قَالَ : ثُمَّ قُلْتُ : لا أُعْطِي مِنْ هَذَا أَحَدًا الْيَوْمَ شَيْئًا، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْتَسِمُ إِلَيَّ " . قَالَ عَبْد اللَّهِ : أَرْجُو أَنْ يَكُونَ حُمَيْدٌ سَمِعَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ
Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu) aytdi: Xaybar kuni bir meshcha yogʻ osilib turardi. Men kelib uni quchoqlab oldim. Soʻng: «Bugun bundan birovga hech narsa bermayman», dedim. Keyin oʻgirilib qarasam, Rasululloh ﷺ menga qarab tabassum qilib turar edilar. Abdulloh aytdi: Umid qilamanki, Humayd buni Abdullohdan eshitgan.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу) айтди: Хайбар куни бир мешча ёғ осилиб турарди. Мен келиб уни қучоқлаб олдим. Сўнг: «Бугун бундан бировга ҳеч нарса бермайман», дедим. Кейин ўгирилиб қарасам, Расулуллоҳ ﷺ менга қараб табассум қилиб турар эдилар. Абдуллоҳ айтди: Умид қиламанки, Ҳумайд буни Абдуллоҳдан эшитган.