حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، أَنَّهُ قَالَ : رُمِيَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ، فَقَطَعُوا أَبْجَلَهُ فَحَسَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّارِ، فَانْتَفَخَتْ، يَدُهُ فَنَزَفَهُ فَحَسَمَهُ أُخْرَى، فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ : اللَّهُمَّ لَا تُخْرِجْ نَفْسِي حَتَّى تُقِرَّ عَيْنِي مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ، فَاسْتَمْسَكَ عِرْقُهُ فَمَا قَطَرَ قَطْرَةً حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حَكْمِ سَعْدٍ. فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ، فَحَكَمَ أَنْ تُقْتَلَ رِجَالُهُمْ، وَتُسْتَحْيَا نِسَاؤُهُمْ وَذَرَارِيُّهُمْ لِيَسْتَعِينُ بِهِمُ الْمُسْلِمُونَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَصَبْتَ حُكْمَ اللَّهِ فِيهِمْ ". وَكَانُوا أَرْبَعَ مِائَةٍ، فَلَمَّا فُرِغَ مِنْ قَتْلِهِمُ، انْفَتَقَ عِرْقُهُ فَمَاتَ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Ahzob (Xandaq) kuni Saʼd ibn Muozga oʻq tegib, uning bilak tomirini kesib yubordi. Shunda Rasululloh ﷺ uni olov bilan dogʻlab kuydirdilar, qoʻli shishib ketdi. Soʻng undan qon oqaverdi, shuning uchun yana bir bor dogʻlab kuydirdilar, qoʻli yana shishdi. Saʼd buni koʻrgach: «Ey Alloh, Banu Qurayza tarafidan koʻzim quvonmaguncha jonimni olmagil», dedi. Shunda uning tomiri toʻxtab, undan bir tomchi ham oqmadi — toki ular Saʼdning hukmiga rozi boʻlib (qalʼadan) tushgunlaricha. Rasululloh ﷺ unga odam yuborib chaqirtirdilar, u esa: erkaklari oʻldirilsin, ayollari va bola-chaqalari esa musulmonlar ulardan foydalanishlari uchun tirik qoldirilsin, deb hukm qildi. Rasululloh ﷺ: «Sen ular haqida Allohning hukmiga toʻgʻri yetding», dedilar. Ular toʻrt yuz nafar edilar. Ularni oʻldirishdan boʻshalgach, uning tomiri yorilib, u vafot etdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Аҳзоб (Хандақ) куни Саъд ибн Муозга ўқ тегиб, унинг билак томирини кесиб юборди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни олов билан доғлаб куйдирдилар, қўли шишиб кетди. Сўнг ундан қон оқаверди, шунинг учун яна бир бор доғлаб куйдирдилар, қўли яна шишди. Саъд буни кўргач: «Эй Аллоҳ, Бану Қурайза тарафидан кўзим қувонмагунча жонимни олмагил», деди. Шунда унинг томири тўхтаб, ундан бир томчи ҳам оқмади — токи улар Саъднинг ҳукмига рози бўлиб (қалъадан) тушгунларича. Расулуллоҳ ﷺ унга одам юбориб чақиртирдилар, у эса: эркаклари ўлдирилсин, аёллари ва бола-чақалари эса мусулмонлар улардан фойдаланишлари учун тирик қолдирилсин, деб ҳукм қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сен улар ҳақида Аллоҳнинг ҳукмига тўғри етдинг», дедилар. Улар тўрт юз нафар эдилар. Уларни ўлдиришдан бўшалгач, унинг томири ёрилиб, у вафот этди.