حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ ، قَالَ : كُنْتُ تَحْتَ نَاقَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ، يَقُولُ : " مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ، أَوِ انْتَمَى إِلَى غَيْرِ مَوَالِيهِ، رَغْبَةً عَنْهُمْ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ، وَالْمَلَائِكَةِ، وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ "
Amr ibn Xorija (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ ning tuyalari tagida edim va u zotning shunday deganlarini eshitdim: «Kim otasidan boshqaga oʻzini nisbat bersa yoki ulardan yuz oʻgirib oʻz xojalaridan boshqaga mansublik daʼvo qilsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin; undan na farz, na nafl qabul qilinadi».Амр ибн Хорижа (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ нинг туялари тагида эдим ва у зотнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким отасидан бошқага ўзини нисбат берса ёки улардан юз ўгириб ўз хожаларидан бошқага мансублик даъво қилса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин; ундан на фарз, на нафл қабул қилинади».