أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ، فَسَمِعَ لَعْنَةً، فَقَالَ : " مَا هَذَا؟ ". قَالُوا : فُلَانَةُ لَعَنَتْ رَاحِلَتَهَا. فَقَالَ : " ضَعُوا عَنْهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ " . قَالَ : فَوَضَعُوا عَنْهَا. قَالَ عِمْرَانُ : كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهَا نَاقَةً وَرْقَاءَ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir safarda edilar. U zot bir laʼnatni eshitib qoldilar-da: «Bu nima?» dedilar. Sahobalar: «Bu falon ayol, u oʻzining ulovini laʼnatladi», dedilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Undan yukni tushiringlar, chunki u laʼnatlangandir», dedilar. Bas, undan yukni tushirib qoʻyishdi. Imron: «Goʻyo men oʻsha kulrang tuyani hozir ham koʻrib turganday boʻlaman», dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир сафарда эдилар. У зот бир лаънатни эшитиб қолдилар-да: «Бу нима?» дедилар. Саҳобалар: «Бу фалон аёл, у ўзининг уловини лаънатлади», дедилар. Шунда Набий ﷺ: «Ундан юкни туширинглар, чунки у лаънатлангандир», дедилар. Бас, ундан юкни тушириб қўйишди. Имрон: «Гўё мен ўша кулранг туяни ҳозир ҳам кўриб тургандай бўламан», деди.