أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ ، عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، أَنَّهُ قَالَ : " كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثْنَى مَثْنَى، وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً، غَيْرَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَالَ : قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ، قَالَهَا مَرَّتَيْنِ : فَإِذَا سَمِعْنَا الْإِقَامَةَ، تَوَضَّأَ أَحَدُنَا وَخَرَجَ "
Ibn Umar aytdi: «Rasululloh ﷺ davrida azon ikki martadan, iqomat esa bir martadan (aytilar) edi; faqat u ‹Qad qomatis-salah› deganida, buni ikki marta aytar edi. Biz iqomatni eshitsak, birimiz tahorat qilib chiqar edi».Ибн Умар айтди: «Расулуллоҳ ﷺ даврида азон икки мартадан, иқомат эса бир мартадан (айтилар) эди; фақат у ‹Қад қоматис-салаҳ› деганида, буни икки марта айтар эди. Биз иқоматни эшитсак, биримиз таҳорат қилиб чиқар эди».