أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : بَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ، إِذْ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ، فَتَغَيَّظَ عَلَى أَهْلِ الْمَسْجِدِ، وَقَالَ : " إِنَّ اللَّهَ قِبَلَ أَحَدِكُمْ إِذَا كَانَ فِي صَلَاتِهِ، فَلَا يَبْزُقَنَّ أَوْ قَالَ : لَا يَتَنَخَّعَنَّ "، ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُكَّ مَكَانُهَا، وَأَمَرَ بِهَا فَلُطِخَتْ . قَالَ حَمَّادٌ : لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ : بِزَعْفَرَانٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ xutba qilib turganlarida, masjidning qiblasida balgʻam koʻrib qoldilar. Bas, masjid ahliga gʻazablandilar va: «Albatta, biringiz namozda boʻlganida, Alloh uning oldida (yuzlangan) boʻladi. Bas, u tupurmasin — yoki: balgʻam tashlamasin», dedilar. Soʻng buyurdilar-da, uning oʻrni qirib tashlandi va yana buyurdilar-da, u (oʻrin) surtib qoʻyildi. Hammod aytdi: Men u: «zaʼfaron bilan», dedi deb bilaman, xolos.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ хутба қилиб турганларида, масжиднинг қибласида балғам кўриб қолдилар. Бас, масжид аҳлига ғазабландилар ва: «Албатта, бирингиз намозда бўлганида, Аллоҳ унинг олдида (юзланган) бўлади. Бас, у тупурмасин — ёки: балғам ташламасин», дедилар. Сўнг буюрдилар-да, унинг ўрни қириб ташланди ва яна буюрдилар-да, у (ўрин) суртиб қўйилди. Ҳаммод айтди: Мен у: «заъфарон билан», деди деб биламан, холос.