حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمًا إِذْ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَتَغَيَّظَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ حَكَّهَا قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ فَدَعَا بِزَعْفَرَانٍ فَلَطَّخَهُ بِهِ وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ قِبَلَ وَجْهِ أَحَدِكُمْ إِذَا صَلَّى فَلاَ يَبْزُقْ بَيْنَ يَدَيْهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ إِسْمَاعِيلُ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ وَمَالِكٌ وَعُبَيْدُ اللَّهِ وَمُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ نَحْوَ حَمَّادٍ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرُوا الزَّعْفَرَانَ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ وَأَثْبَتَ الزَّعْفَرَانَ فِيهِ وَذَكَرَ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ الْخَلُوقَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ xutba qilib turgan edilar, masjidning qibla (tomoni)da balgʻam koʻrib qoldilar va odamlardan gʻazablandilar, soʻng uni qirib tashladilar. (Roviy) aytdi: «Oʻylashimcha, u shunday dedi:» Soʻng zaʼfaron keltirishni buyurib, oʻsha joyni u bilan boʻyab qoʻydilar va: «Albatta, Alloh biringiz namoz oʻqiganda yuzining oldida boʻladi, shuning uchun oldiga tupurmasin», dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni Ismoil va Abdulvoris Ayyubdan, u Nofeʼdan rivoyat qildi; Molik, Ubaydulloh va Muso ibn Uqba esa Nofeʼdan Hammod (rivoyatiga) oʻxshash rivoyat qildilar, faqat ular zaʼfaronni zikr qilmadilar. Maʼmar buni Ayyubdan rivoyat qilib, unda zaʼfaronni isbotladi. Yahyo ibn Sulaym esa Ubaydullohdan, u Nofeʼdan «xaluq (atir)» (deb) zikr qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ хутба қилиб турган эдилар, масжиднинг қибла (томони)да балғам кўриб қолдилар ва одамлардан ғазабландилар, сўнг уни қириб ташладилар. (Ровий) айтди: «Ўйлашимча, у шундай деди:» Сўнг заъфарон келтиришни буюриб, ўша жойни у билан бўяб қўйдилар ва: «Албатта, Аллоҳ бирингиз намоз ўқиганда юзининг олдида бўлади, шунинг учун олдига тупурмасин», дедилар. Абу Довуд айтди: Буни Исмоил ва Абдулворис Айюбдан, у Нофеъдан ривоят қилди; Молик, Убайдуллоҳ ва Мусо ибн Уқба эса Нофеъдан Ҳаммод (ривоятига) ўхшаш ривоят қилдилар, фақат улар заъфаронни зикр қилмадилар. Маъмар буни Айюбдан ривоят қилиб, унда заъфаронни исботлади. Яҳё ибн Сулайм эса Убайдуллоҳдан, у Нофеъдан «халуқ (атир)» (деб) зикр қилди.