حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي يَعْلَى ، عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ خُثَيْمٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : خَطَّ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطًّا مُرَبَّعًا، ثُمَّ خَطَّ وَسَطَهُ خَطًّا، ثُمَّ خَطَّ حَوْلَهُ خُطُوطًا، وَخَطَّ خَطًّا خَارِجًا مِنَ الْخَطِّ، فَقَالَ : " هَذَا الْإِنْسَانُ لِلْخَطِّ الْأَوْسَطِ وَهَذَا الْأَجَلُ مُحِيطٌ بِهِ، وَهَذِهِ الْأَعْرَاضُ لِلْخُطُوطِ فَإِذَا أَخْطَأَهُ وَاحِدٌ نَهَشَهُ الْآخَرُ، وَهَذَا الْأَمَلُ لِلْخَطِّ الْخَارِجِ "
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga toʻrtburchak bir chiziq chizdilar, soʻng uning oʻrtasiga bir chiziq tortdilar, soʻng uning atrofiga chiziqlar chizdilar va (toʻrtburchak) chiziqdan tashqariga chiquvchi bir chiziq tortdilar. Soʻng: «Mana bu — inson, yaʼni oʻrtadagi chiziq; bu — uni oʻrab turgan ajal; bu chiziqlar esa — ofatlardir: biri unga tegmay oʻtsa, boshqasi uni tishlaydi; tashqariga chiquvchi chiziq esa — orzudir», dedilar.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга тўртбурчак бир чизиқ чиздилар, сўнг унинг ўртасига бир чизиқ тортдилар, сўнг унинг атрофига чизиқлар чиздилар ва (тўртбурчак) чизиқдан ташқарига чиқувчи бир чизиқ тортдилар. Сўнг: «Мана бу — инсон, яъни ўртадаги чизиқ; бу — уни ўраб турган ажал; бу чизиқлар эса — офатлардир: бири унга тегмай ўтса, бошқаси уни тишлайди; ташқарига чиқувчи чизиқ эса — орзудир», дедилар.