أَخْبَرَنَا أَبُو حَاتِمٍ الْبَصْرِيُّ هُوَ رَوْحُ بِنُ أَسْلَمَ الْبَصْرِيُّ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى ، عَنْ صُهَيْبٍ ، قَالَ : بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ إِذْ ضَحِكَ، فَقَالَ : " أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّا أَضْحَكُ؟ "، فَقَالُوا : مِمَّ تَضْحَكُ؟، قَالَ : " عَجَبًا مِنْ أَمْرِ الْمُؤْمِنِ كُلُّهُ لَهُ خَيْرٌ : إِنْ أَصَابَهُ مَا يُحِبُّ، حَمِدَ اللَّهَ عَلَيْهِ، فَكَانَ لَهُ خَيْرٌ، وَإِنْ أَصَابَهُ مَا يَكْرَهُ فَصَبَرَ، كَانَ لَهُ خَيْرٌ، وَلَيْسَ كُلُّ أَحَدٍ أَمْرُهُ لَهُ خَيْرٌ إِلَّا الْمُؤْمِنَ "
Suhayb (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻtirgan edilar, birdan kulib qoldilar va: «Nimadan kulganimni soʻramaysizlarmi?» dedilar. Ular: «Nimadan kulyapsiz?» deyishdi. U zot: «Moʻminning ishidan hayratlanib (kuldim): uning hamma ishi u uchun yaxshidir. Agar unga sevadigan narsa yetsa, buning uchun Allohga hamd aytadi va bu unga yaxshilik boʻladi; agar unga yoqtirmaydigan narsa yetsa-yu, sabr qilsa, bu ham unga yaxshilik boʻladi. Moʻmindan boshqa hech kimning ishi (butunlay) oʻzi uchun yaxshi emas», dedilar.Суҳайб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўтирган эдилар, бирдан кулиб қолдилар ва: «Нимадан кулганимни сўрамайсизларми?» дедилар. Улар: «Нимадан куляпсиз?» дейишди. У зот: «Мўминнинг ишидан ҳайратланиб (кулдим): унинг ҳамма иши у учун яхшидир. Агар унга севадиган нарса етса, бунинг учун Аллоҳга ҳамд айтади ва бу унга яхшилик бўлади; агар унга ёқтирмайдиган нарса етса-ю, сабр қилса, бу ҳам унга яхшилик бўлади. Мўминдан бошқа ҳеч кимнинг иши (бутунлай) ўзи учун яхши эмас», дедилар.