حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، وَالْأَعْمَشِ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ : فِي زَوْجٍ، وَأُمٍّ، وَإِخْوَةٍ لِأَبٍ وَأُم، وَإِخْوَةٍ لِأُمٍّ، قَالَ : كَانَ عُمَر ، وَعَبْدُ اللَّه ، ِوَزَيْدٌ يُشَرِّكُونَ، وَقَالَ عُمَرُ : " لَمْ يَزِدْهُمْ الْأَبُ إِلَّا قُرْبًا "
Ibrohim er, ona, ota-ona bir aka-ukalar va ona bir aka-ukalar (qolgan holat) haqida aytdi: Umar, Abdulloh va Zayd (roziyallohu anhum) sherik qilar edilar; Umar: «Ota(ning bir boʻlishi) ularga yaqinlikdan boshqa narsa qoʻshmaydi», dedi.Иброҳим эр, она, ота-она бир ака-укалар ва она бир ака-укалар (қолган ҳолат) ҳақида айтди: Умар, Абдуллоҳ ва Зайд (розияллоҳу анҳум) шерик қилар эдилар; Умар: «Ота(нинг бир бўлиши) уларга яқинликдан бошқа нарса қўшмайди», деди.