أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ أَبِي سَهْلٍ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ : أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ يَقُولُ فِي بِنْتٍ وَبَنَاتِ ابْنٍ، وَابْنِ ابْنٍ : " إِنْ كَانَتِ الْمُقَاسَمَةُ بَيْنَهُمْ أَقَلَّ مِنْ السُّدُسِ، أَعْطَاهُمْ السُّدُسَ، وَإِنْ كَانَ أَكْثَرَ مِنَ السُّدُس، ِأَعْطَاهُمُ السُّدُسَ "
Shaʼbiy aytadi: Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) qiz, oʻgʻilning qizlari va oʻgʻilning oʻgʻli haqida shunday der edi: «Agar ular orasidagi taqsim oltidan birdan kam boʻlsa, ularga oltidan birni berardi; agar oltidan birdan koʻp boʻlsa ham, ularga oltidan birni berardi».Шаъбий айтади: Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) қиз, ўғилнинг қизлари ва ўғилнинг ўғли ҳақида шундай дер эди: «Агар улар орасидаги тақсим олтидан бирдан кам бўлса, уларга олтидан бирни берарди; агар олтидан бирдан кўп бўлса ҳам, уларга олтидан бирни берарди».