حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ عَلْقَمَةَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّه : " أَنَّهُ أُتِيَ فِي إِخْوَةٍ لِأُمٍّ، وَأُمٍّ، فَأَعْطَى الْإِخْوَةَ مِنَ الْأُمِّ الثُّلُثَ، وَالْأُمَّ سَائِرَ الْمَالِ، وَقَالَ : الْأُمُّ عَصَبَةُ مَنْ لَا عَصَبَةَ لَهُ "
Alqama Abdulloh (ibn Masʼud roziyallohu anhu)dan (rivoyat qiladi): uning oldiga ona tomonidan aka-ukalar va ona (masalasi) keltirildi. U ona tomonidan aka-ukalarga uchdan birni, onaga esa molning qolganini berdi va: «Ona — asabasi yoʻq kishining asabasidir», — dedi.Алқама Абдуллоҳ (ибн Масъуд розияллоҳу анҳу)дан (ривоят қилади): унинг олдига она томонидан ака-укалар ва она (масаласи) келтирилди. У она томонидан ака-укаларга учдан бирни, онага эса молнинг қолганини берди ва: «Она — асабаси йўқ кишининг асабасидир», — деди.