حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا مُعَمَّرٌ ، حَدَّثَنَا خُصَيْفٌ ، عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ : أَنَّ امْرَأَةً أَعْتَقَتْ عَبْدًا لَهَا، ثُمَّ تُوُفِّيَتْ وَتَرَكَتْ ابْنَهَا وَأَخَاهَا، ثُمَّ تُوُفِّيَ مَوْلَاهَا، فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنُ الْمَرْأَةِ وَأَخُوهَا فِي مِيرَاثِهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مِيرَاثُهُ لِابْنِ الْمَرْأَةِ، فَقَالَ أَخُوهَا : يَا رَسُولَ اللَّه، ِلَوْ أَنَّهُ جَرَّ جَرِيرَةً، عَلَى مَنْ كَانَتْ؟ قَالَ : عَلَيْكَ "
Ziyod ibn Abu Maryamdan rivoyat qilinadi: Bir ayol oʻzining bir qulini ozod qildi, soʻng vafot etib, oʻgʻli bilan akasini qoldirdi. Keyin uning mavlosi vafot etdi. Ayolning oʻgʻli va akasi uning merosi haqida Nabiy ﷺning huzuriga keldilar. Nabiy ﷺ: «Uning merosi ayolning oʻgʻliga tegishli», dedilar. Ayolning akasi: «Ey Allohning Rasuli, agar u jinoyat qilganda, u kimning zimmasiga tushardi?» dedi. U zot: «Sening zimmangga», dedilar.Зиёд ибн Абу Марямдан ривоят қилинади: Бир аёл ўзининг бир қулини озод қилди, сўнг вафот этиб, ўғли билан акасини қолдирди. Кейин унинг мавлоси вафот этди. Аёлнинг ўғли ва акаси унинг мероси ҳақида Набий ﷺнинг ҳузурига келдилар. Набий ﷺ: «Унинг мероси аёлнинг ўғлига тегишли», дедилар. Аёлнинг акаси: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар у жиноят қилганда, у кимнинг зиммасига тушарди?» деди. У зот: «Сенинг зиммангга», дедилар.