أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ ، عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى ، عَنْ الْحَكَمِ ، عَنْ أَبِي الْكَنُودِ ، عَنْ عَلِيٍّ : " أَنَّهُ أُتِيَ بِابْنَةٍ وَمَوْلًى، فَأَعْطَى الِابْنَةَ النِّصْفَ، وَالْمَوْلَى النِّصْفَ ، قَالَ الْحَكَمُ : فَمَنْزِلِي هَذَا نَصِيبُ الْمَوْلَى الَّذِي وَرِثَهُ عَنْ مَوْلَاهُ
Abul-Kanuddan, u Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Uning huzuriga bir qiz va bir mavlo masalasi keltirildi. U qizga yarmini, mavloga yarmini berdi. Hakam dedi: Mana bu uyim — mavlo oʻz mavlosidan meros qilib olgan ulushdir.Абул-Кануддан, у Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Унинг ҳузурига бир қиз ва бир мавло масаласи келтирилди. У қизга ярмини, мавлога ярмини берди. Ҳакам деди: Мана бу уйим — мавло ўз мавлосидан мерос қилиб олган улушдир.