أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ ، عَنْ مُغِيرَةَ ، عَنْ الْحَارِثِ الْعُكْلِيِّ : فِي رَجُلٍ أَقَرَّ عِنْدَ مَوْتِهِ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ مُضَارَبَةً، وَأَلْفٍ دَيْنًا، وَلَمْ يَدَعْ إِلَّا أَلْفَ دِرْهَمٍ، قَالَ : " يُبْدَأُ بِالدَّيْنِ، فَإِنْ فَضَلَ فَضْلٌ كَانَ لِصَاحِبِ الْمُضَارَبَةِ "
Horis al-Ukliydan, oʻlimi oldidan ming dirhamni muzoraba, ming dirhamni qarz deb eʼtirof etgan va ming dirhamdan boshqa hech narsa qoldirmagan kishi haqida rivoyat qilinadi. U: «Avval qarzdan boshlanadi; agar ortiqcha qolsa, u muzoraba egasiga tegishli boʻladi», dedi.Ҳорис ал-Уклийдан, ўлими олдидан минг дирҳамни музораба, минг дирҳамни қарз деб эътироф этган ва минг дирҳамдан бошқа ҳеч нарса қолдирмаган киши ҳақида ривоят қилинади. У: «Аввал қарздан бошланади; агар ортиқча қолса, у музораба эгасига тегишли бўлади», деди.