Sunan ad-Dorimiy · HadisСунан ад-Доримий · Ҳадис3046
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ ، عَنْ الشَّيْبَانِيِّ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ : فِي الْعَبْدِ يَتَزَوَّجُ الْمَرْأَةَ، ثُمَّ يُطَلِّقُهَا وَلَهُ مِنْهَا وَلَدٌ؟ قَالَ : " إِنْ كَانَتْ حُرَّةً، فَالنَّفَقَةُ عَلَى أُمِّهِ، وَإِنْ كَانَ عَبْدًا، يَعْنِي : الصَّبِيَّ، فَعَلَى مُوَالِيهِ "
Shaʼbiydan bir ayolga uylanib, soʻng uni taloq qilgan va undan bolasi boʻlgan qul haqida soʻralganda, u: «Agar ayol ozod boʻlsa, nafaqa onasining zimmasida; agar bola qul boʻlsa, uning mavlolari zimmasida», dedi.Шаъбийдан бир аёлга уйланиб, сўнг уни талоқ қилган ва ундан боласи бўлган қул ҳақида сўралганда, у: «Агар аёл озод бўлса, нафақа онасининг зиммасида; агар бола қул бўлса, унинг мавлолари зиммасида», деди.