أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ ، عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عُمَرَ ، قَالَ : " قَالَ لِي ثُمَامَةُ بْنُ حَزْنٍ : مَا فَعَلَ أَبُوكَ؟ قُلْتُ : مَاتَ، قَالَ : فَهَلْ أَوْصَى؟ فَإِنَّهُ كَانَ يُقَالُ : إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ، كَانَتْ وَصِيَّتُهُ تَمَامًا لِمَا ضَيَّعَ مِنْ زَكَاتِهِ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد ، وقال غَيْرُهُ : الْقَاسِمُ بْنُ عَمْرٍو
Qosim ibn Umar aytdi: Sumoma ibn Hazn menga: Otangga nima boʻldi? dedi. Men: Vafot etdi, dedim. U: Vasiyat qildimi? Chunki: kishi vasiyat qilsa, uning vasiyati zakotidan zoye qilgan narsasini toʻldiruvchi boʻladi, deyilar edi, dedi. Abu Muhammad aytdi, boshqasi esa: Qosim ibn Amr, dedi.Қосим ибн Умар айтди: Сумома ибн Ҳазн менга: Отангга нима бўлди? деди. Мен: Вафот этди, дедим. У: Васият қилдими? Чунки: киши васият қилса, унинг васияти закотидан зое қилган нарсасини тўлдирувчи бўлади, дейилар эди, деди. Абу Муҳаммад айтди, бошқаси эса: Қосим ибн Амр, деди.