حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ، قَالَ : حَدَّثَنِي قَتَادَةُ ، قَالَ : حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ : " أَنَّ أَبَاهُ أَعْتَقَ رَقِيقًا لَهُ فِي مَرَضِهِ، ثُمَّ بَدَا لَهُ أَنْ يَرُدَّهُمْ وَيُعْتِقَ غَيْرَهُمْ، قَالَ : فَخَاصَمُونِي إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ ، فَأَجَازَ عِتْقَ الْآخِرِينَ، وَأَبْطَلَ عِتْقَ الْأَوَّلِينَ "
Amr ibn Dinordan rivoyat qilinadi: Uning otasi kasalligida oʻziga qarashli qullarni ozod qildi, soʻng ularni qaytarib, boshqalarni ozod qilmoqchi boʻldi. U dedi: «Ular men bilan Abdulmalik ibn Marvon huzurida daʼvolashdilar; u keyingilarning ozodligini joiz qildi, avvalgilarning ozodligini bekor qildi».Амр ибн Динордан ривоят қилинади: Унинг отаси касаллигида ўзига қарашли қулларни озод қилди, сўнг уларни қайтариб, бошқаларни озод қилмоқчи бўлди. У деди: «Улар мен билан Абдулмалик ибн Марвон ҳузурида даъволашдилар; у кейингиларнинг озодлигини жоиз қилди, аввалгиларнинг озодлигини бекор қилди».