حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا أَبُو زُبَيْدٍ ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : قَالَ عَبْدُ اللَّهِ : " الْمُرَّانِ : الْإِمْسَاكُ فِي الْحَيَاةِ، وَالتَّبْذِيرُ عِنْدَ الْمَوْتِ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : يُقَالُ : مُرٌّ فِي الْحَيَاةِ، وَمُرٌّ عِنْدَ الْمَوْتِ
Ibrohim at-Taymiy otasidan rivoyat qiladi: U dedi: Abdulloh aytdi: «Ikki achchiq narsa bor: hayotda (molni) ushlab qolish va oʻlim chogʻida isrof qilish». Abu Muhammad aytdi: Aytiladi: hayotda achchiq, oʻlim chogʻida achchiq.Иброҳим ат-Таймий отасидан ривоят қилади: У деди: Абдуллоҳ айтди: «Икки аччиқ нарса бор: ҳаётда (молни) ушлаб қолиш ва ўлим чоғида исроф қилиш». Абу Муҳаммад айтди: Айтилади: ҳаётда аччиқ, ўлим чоғида аччиқ.