Sunan ad-Dorimiy · HadisСунан ад-Доримий · Ҳадис3201
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيِّ ، قَالَ : " لَا يَجُوزُ طَلَاقٌ، وَلَا وَصِيَّةٌ، إِلَّا فِي عَقْلٍ، إِلَّا النَّشْوَانَ، يَعْنِي : السَّكْرَانَ، فَإِنَّهُ يَجُوزُ طَلَاقُهُ، وَيُضْرَبُ ظَهْرُهُ "
Humayd ibn Abdurrahmon al-Himyariydan rivoyat qilinadi, u dedi: «Aql (sogʻ) boʻlmasa, taloq ham, vasiyat ham joiz emas. Faqat nashvon — yaʼni mast kishi bundan mustasno: uning taloqi joizdir va (jazo uchun) orqasiga uriladi».Ҳумайд ибн Абдурраҳмон ал-Ҳимярийдан ривоят қилинади, у деди: «Ақл (соғ) бўлмаса, талоқ ҳам, васият ҳам жоиз эмас. Фақат нашвон — яъни маст киши бундан мустасно: унинг талоқи жоиздир ва (жазо учун) орқасига урилади».