حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا رِفْدَةُ الْغَسَّانِيُّ ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ عَجْلَانَ الْأَنْصَارِيُّ ، قَالَ : كَانَ يُقَالُ : " إِنَّ اللَّهَ لَيُرِيدُ الْعَذَابَ بِأَهْلِ الْأَرْضِ، فَإِذَا سَمِعَ تَعْلِيمَ الصِّبْيَانِ الْحِكْمَةَ، صَرَفَ ذَلِكَ عَنْهُمْ " . قَالَ مَرْوَانُ : يَعْنِي بِالْحِكْمَةِ : الْقُرْآنَ
Sobit ibn Ajlon al-Ansoriy aytdi: Aytilar ediki: «Albatta, Alloh yer ahliga azobni iroda qiladi; qachonki bolalarga hikmat oʻrgatilayotganini eshitsa, buni ulardan burib yuboradi». Marvon aytdi: Hikmat deganda Qurʼonni nazarda tutadi.Собит ибн Ажлон ал-Ансорий айтди: Айтилар эдики: «Албатта, Аллоҳ ер аҳлига азобни ирода қилади; қачонки болаларга ҳикмат ўргатилаётганини эшитса, буни улардан буриб юборади». Марвон айтди: Ҳикмат деганда Қуръонни назарда тутади.