حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ إِسْرَائِيلَ ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيُّ ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُ نَفْسَهُ فِي الْمَوْسِمِ عَلَى النَّاسِ فِي الْمَوْقِفِ، فَيَقُولُ : " هَلْ مِنْ رَجُلٍ يَحْمِلُنِي إِلَى قَوْمِهِ؟ فَإِنَّ قُرَيْشًا مَنَعُونِي أَنْ أُبَلِّغَ كَلَامَ رَبِّي؟ "
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ (haj) mavsumida Mavqifda odamlarga oʻzlarini koʻrsatib: «Meni oʻz qavmiga olib boradigan bironta kishi yoʻqmi? Zero, Quraysh meni Robbimning kalomini yetkazishimdan toʻsdi», der edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (ҳаж) мавсумида Мавқифда одамларга ўзларини кўрсатиб: «Мени ўз қавмига олиб борадиган биронта киши йўқми? Зеро, Қурайш мени Роббимнинг каломини етказишимдан тўсди», дер эдилар.