حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ الزَّهْرَانِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى الْأَنْصَارِيِّ ، قَالَ : " مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : " أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ G : # يَأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ سورة الأنفال آية 24 #، قَالَ : أَلَا أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ؟، فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ، قَالَ : # الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ سورة الفاتحة آية 2 # وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي، وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُمْ "
Abu Said ibn al-Muallo al-Ansoriy aytdi: Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar va: «Alloh azza va jalla {Ey iymon keltirganlar, Alloh va Rasul sizlarni tiriltiradigan narsaga chaqirganida, ularga javob beringlar; va biling, Alloh kishi bilan uning qalbi orasiga toʻsiq boʻladi va Uning huzuriga toʻplanasizlar} (Anfol 24) demaganmi?» dedilar. Soʻng: «Masjiddan chiqmasimdan avval senga Qurʼondagi eng ulugʻ surani oʻrgataymi?» dedilar. Chiqmoqchi boʻlganlarida: {Alhamdu lillahi Robbil olamin} — u sabʼul-masoniy va sizlarga berilgan ulugʻ Qurʼondir», dedilar.Абу Саид ибн ал-Муалло ал-Ансорий айтди: Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар ва: «Аллоҳ азза ва жалла {Эй иймон келтирганлар, Аллоҳ ва Расул сизларни тирилтирадиган нарсага чақирганида, уларга жавоб беринглар; ва билинг, Аллоҳ киши билан унинг қалби орасига тўсиқ бўлади ва Унинг ҳузурига тўпланасизлар} (Анфол 24) демаганми?» дедилар. Сўнг: «Масжиддан чиқмасимдан аввал сенга Қуръондаги энг улуғ сурани ўргатайми?» дедилар. Чиқмоқчи бўлганларида: {Алҳамду лиллаҳи Роббил оламин} — у сабъул-масоний ва сизларга берилган улуғ Қуръондир», дедилар.