أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ ، عَنْ وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ ، عَنْ أَخِيهِ ، عَنْ مُعَاوِيَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَا تُلْحِفُوا بِي فِي الْمَسْأَلَةِ فَوَاللَّهِ لَا يَسْأَلُنِي أَحَدٌ شَيْئًا فَأُعْطِيَهُ وَأَنَا كَارِهٌ، فَيُبَارَكَ لَهُ فِيهِ "
Muoviya (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Mendan soʻrashda qattiq turmanglar. Allohga qasamki, birortangiz mendan biror narsa soʻrasa-yu, men koʻnglim istamagan holda unga bersam, unda unga baraka boʻlmaydi», dedilar.Муовия (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мендан сўрашда қаттиқ турманглар. Аллоҳга қасамки, бирортангиз мендан бирор нарса сўраса-ю, мен кўнглим истамаган ҳолда унга берсам, унда унга барака бўлмайди», дедилар.